Het Zomerportret van Mia

Geen zomer van antwerpen zonder vrijwilligers! Maar wie zijn onze ambassadeurs? We zetten elke maand een vrijwilliger in de kijker en schetsen zijn of haar zomerportret. Vandaag met bezige bij Mia.

Mia is stoffeerder op pensioen, maar is nog steeds heel druk in de weer. ‘Een dag mag voor mij nog altijd 48 uren duren’. Onze afspraak heeft ze noodgedwongen twee keer uitgesteld. ‘De deadline voor de herinrichting van een juwelenwinkel was te krap. De winkel ging om 10u open. Om 9u was ik nog gordijnen aan het ophangen. Dat was hectisch.’ Ondanks haar drukke agenda, maakt Mia wel graag tijd om te vrijwilligen bij Zomer van Antwerpen.

 

Waarom ben je aan de slag gegaan bij de Zomer?

Ik heb lang voor mijn zieke mama gezorgd. Toen ze overleed, had ik plots veel tijd. Mijn zus was al vrijwilliger bij de Zomer. Ze zei: ‘Kom hier eens een handje helpen’. Zo ben ik er ingerold. Het is allemaal heel spontaan gegaan. Ik vrijwillig ondertussen al 12 jaar. Ik vind het nog altijd even leuk.

 

En wat vind je er zo leuk aan?

Ik vind het heel spannend om elke zomer iedereen terug te zien. Na al die jaren zijn we een grote familie geworden. Het is fantastisch om met al die jonge mensen te werken. Ik beschouw ze als mijn eigen kinderen. Naar het schijnt hebben Nele en Eline van de Zomerbar een kindje gekregen? Ik ben heel benieuwd naar hoe het met hen gaat.

"De verbroedering met de gezelschappen vind ik fantastisch!"

Wat doe je als vrijwilliger?

Wat heb ik allemaal al gedaan? Ik kook voor artiesten en ik was hun kleren. Ik doe het onthaal en begeleid mensen met een beperking. Zo ben ik met PJ, een blinde jongen, naar een voorstelling gegaan. Echt een sympathieke kerel. Soms ben ik chauffeur en haal ik artiesten van de luchthaven op. Ik vind eigenlijk alles leuk. Behalve voorlezen voor kinderen in de Zomerbibliotheek, want dat kan ik niet. [lacht]

 

Kan je een leuke Zomeranekdote vertellen?

Deze zomer herstelde ik de kostuums van Halka, een Marokkaanse circusgezelschap. Ze gingen altijd hevig tekeer. Na elke voorstelling naaide ik de knopen terug aan hun vesten. Ik waste, droogde en streek ook hun kostuums. Opeens waren de wasmachines stuk: paniek! Die kostuums zouden en moesten proper zijn. Dus nam ik alle was op mijn fiets mee naar huis en waste alles in het holst van de nacht. Bieke, één van de andere vrijwilligers, kwam me ‘s morgens helpen met de strijk. Dat was echt spannend. Het circusgezelschap was ons heel dankbaar. Ze nodigden ons een paar keer uit voor een barbecue na de voorstelling. Weet je trouwens waarom de wasmachines stuk waren? Na een hevige stortbui hadden de mensen van het restaurant hun matten erin ingestopt. Dat was natuurlijk niet zo slim. [lacht]

 

Wat geeft de Zomer jou terug?

Een heel goed gevoel. En dat is allesomvattend. Als ik vrijwillig, dan laad ik mijn batterijen op. Het geeft me een vakantiegevoel. Aan de mensen die niet op verlof kunnen, zeg ik altijd: ‘Kom naar de Zomer en ge zijt op verlof.’ [lacht] De verbroedering met de gezelschappen vind ik ook fantastisch. Zo had ik een tof contact met de houtbewerker die de koppen en de handen maakt van de reuzen van Royal de Luxe. Ik werd ook bevriend met Marielou, hun costumière. We hebben allebei veel interesse voor stoffen. Er was dus meteen een klik. Via mail houden we  nog steeds contact.

 

Waar droom je van met Zomer van Antwerpen?

Van mij mag het blijven zoals het is. Ik vind het perfect zo. Ik verwacht geen grote dingen. Alhoewel? Een bezoekje van de reuzen, dat zou wel fijn zijn. Dan kan ik wat bijkletsen met Marielou. [lacht]

Enthousiast geworden over vrijwilligerswerk bij Zomer van Antwerpen na het lezen van Mia's verhaal? Lees hier verder.